Leestijd: 6 minuten

Kortsluiting in je hoofd!

#eigenlijk

Ik rij de oprit op en bereid me mentaal voor op een autorit van twee uur.

Eigenlijk wil ik niet.

Eigenlijk ben ik hartstikke moe.

Eigenlijk kan ik de tijd niet missen.

Maar ik wil mijn moeder niet teleurstellen.

Zodra we zitten, koppelt Mick zijn iPhone aan de autoradio en zet het volume hoog. Een Nederlandse rapper met Marokkaans accent, praat dwars door de dame van de navigatie heen.

🎶  Mijn waggie net een kleine broek mattie want ik scheur erin…

Ik heb de rit Breda-Deventer al honderd keer gereden maar mijn zelfvertrouwen laat me in de steek. Ik moet navigatie hebben.
Ik draai het volume van de muziek een beetje omlaag. Het helpt niet. Een korte blik van opzij waar ik niet op reageer maar die ik wel voel.

Het verkeer raast aan me voorbij. Ik rij 90 en blijf achter een vrachtwagen hangen. Ik moet harder.

De auto’s links, rechts en in de verte. Voor me, achter me en ze komen me razendsnel tegemoet.

🎶 Zeg me eerlijk bradda wie de fuck is heter dan me
Verpest het niet mattie want ik geef geen tweede kansen

De snelheid en de kakofonie van geluid overstemmen mijn hele wezen. ‘Nog twee uur, nog twee uur’, repeteer ik in gedachten om mezelf moed in te praten.

Mijn ademhaling! Ik ben geen expert maar ik herken het wel als mijn adem stokt in mijn keel.

Ademhalen. Naar mijn buik. Invoegen. Navigatie.

Om boven alle geluiden uit te komen, praat Mick hard tegen me. Maar ik hoor hem niet.

De auto achter me flitst een paar keer met zijn grote licht. Voor mij? Wat doe ik fout?

🎶 Soms tellies op mijn schoot, zit te wachten op een seintje
De wereld die is groot, clannies bellen voor een kleintje

Het lijkt of er allerlei functies uitvallen, alsof ik droom. Alsof ik in een nachtmerrie zit waar ik niet uit kan. Maar this is real!

Ik word een tunnel ingezogen. Nog twee uur. Inhalen. Navigatie. Ademhalen. Mijn hoofd. Help! Straks val ik flauw.

Nog twee uur. Nog twee uur.

Het lijkt alsof we al heel lang onderweg zijn, maar dan zie ik in een helder moment de afslag Terheijden en ik weet dat ik nog vlakbij huis ben. In een split second weet ik waar ik ben en wat ik moet doen.

In opperste concentratie voeg ik rechts in om de afslag te nemen. Als dat is gelukt en ik rol langzaam uit om daarna weer in te voegen op de provinciale weg, barst ik in tranen uit.

Mick schrikt zich kapot. Groothouden lukt niet meer. Verbergen ook niet. In de beslotenheid van de auto worden de rollen voor het eerst omgedraaid. Hij stelt mij gerust. De muziek gaat uit en het enige waar ik naar hoef te luisteren is de vertrouwde mechanische stem van de navigatiemevrouw. Rapper Boef zit zwijgend op de achterbank.

Twintig minuten later zijn we thuis en heb ik het gevoel dat ik een gevaarlijke expeditie heb overleefd.

Eigenlijk wilde ik niet. Eigenlijk was ik hartstikke moe. Eigenlijk kon ik de tijd niet missen.

Eigenlijk…


 

Het verhaal hierboven gebeurde een paar jaar geleden, toen ik tegen een burn-out aan zat. Het is duidelijk dat ons brein in stressvolle stress niet optimaal functioneert.

Er wordt cortisol afgescheiden, je hartslag gaat omhoog en het adrenalineniveau stijgt en vertroebelt je denkvermogen.

Bij kortdurende stress, heb je dat vaak zelf wel in de gaten. Je bent eventjes van de leg maar herstelt ook weer snel.

Als je tegen een burn-out aanzit, krijgt je brein het steeds zwaarder.

Je komt in een vicieuze cirkel terecht. Door de aanhoudende stress gaat je concentratievermogen achteruit, vergeet je steeds vaker dingen. Je maakt fouten, daar schaam je je voor en dat alles… geeft nóg meer stress.

Daarbij komen vaak nog een groot verantwoordelijkheidsgevoel en doorzettingsvermogen.

Voor je het weet, doe je eigenlijk steeds meer dingen, die je eigenlijk niet wil doen, omdat je eigenlijk kapot bent en omdat je eigenlijk rust nodig hebt.

Als schrijfcoach let ik natuurlijk ook nog op taalgebruik. Het woord ‘eigenlijk’ wordt in de praktijk vaak gebruikt om een boodschap af te zwakken. Lees de laatste zin nog eens, maar nu zonder ‘eigenlijk’:

Voor je het weet, doe je steeds meer dingen, die je niet wil doen, omdat je kapot bent en omdat je rust nodig hebt.

Als je bedenkt dat de betekenis van ‘eigenlijk’ volgens Van Dale ‘echt’ is, waarom zeggen we dat dan niet gewoon. Wel zo duidelijk. Voor jezelf. En voor anderen.

Voor je het weet, doe je écht steeds meer dingen, die je écht niet wil doen, omdat je écht kapot bent en omdat je écht rust nodig hebt.

Hoor jij jezelf of iemand anders vaak het woord ‘eigenlijk’ gebruiken in deze context? Dan weet je nu wat je er eigenlijk gezegd wordt.


 

Ik kijk graag naar onderstaande video en stel me zo voor hoe ik daar moeiteloos tussen rijd!

Rust, zelfvertrouwen, plezier

Lotty Rothuizen


Schrijfster, coach en buitenmens.

Ik doe waar ik goed in ben en waar ik blij van word en waar ik anderen mee help. Schrijven, wandelen, coachen. Los van elkaar of in verschillende combinaties. Het werkt!

So many ways to say hello!


06- 13 59 30 44 | [email protected] | Padakker 36, 4824SR, Breda

BTW-id: NL001649116B96 | KvK 20169938

 Algemene Voorwaarden | rek.nr: NL55ABNA0831823070